Als je op een smalle stoep een tegenligger tegenkomt, ben jij dan degene die een stap opzij zet om de ander langs te laten of gaat de tegenligger opzij voor jou? En als je tegelijk met een ander door een deur wilt, laat jij die ander dan altijd voor gaan of ga jij ook wel ‘ns als eerste door de deur (en dan niet omdat de ander je voorlaat)?

Plek

Geen goed, geen fout en wel interessant om eens bij stil te staan. Ik geloof dat het iets zegt over de ander, over mij, over jou, over je plek en de ruimte die je pakt voor jezelf. Over hoe zichtbaar je (energetisch) bent. En die kan per situatie verschillen. Maar hoe bewust ben je eigenlijk op dat moment, wanneer je die plek (niet) pakt, altijd de ander laat voorgaan? Hoe werkt dit door in andere dagdagelijkse situaties?

Als het om opzij stappen gaat op de stoep (of het fietspad of met de auto), ben ik meestal degene die de beweging maakt om de ander ruimte te geven. Nou heb ik hier geen issue op (denk ik 😅), wat zou ik me druk maken, er zijn echt serieus ergere dingen in de wereld.

Geen plek

En… soms vind ik er wel wat van. Afhankelijk van mijn bui vind ik dan dat ‘die ander’ toch wel gewoon mij had kunnen laten passeren, waarom moet ik altijd opzij om een botsing te voorkomen. Of ik doe lelijk naar mezelf, dat ik ‘dus’ blijkbaar niet genoeg mijn ruimte pak om er te mogen zijn en me wéér opzij laat zetten.

Het wordt irritant, als het je belemmert in wie je wilt zijn, wie je kunt zijn, wie je mag zijn.

Onbedoeld vergeten

Een van mijn klanten vertelt, dat wanneer ze uit eten is en er gaat iets niet helemaal goed, het bijna altijd haar treft: haar gerecht vergeten, geen bestek gekregen of verkeerde drankje. Ook realiseert ze zich, dat bij trainingen en workshops, waarbij iedereen een voorstelmoment krijgt, zij op de een of andere manier elke keer vergeten wordt door de trainer/voorzitter. Of op een verjaardag waar iedereen behalve zij drinken aangeboden krijgt van de gastvrouw. Niet bewust, maar het gebeurt wel en te vaak om nog langer weg te schuiven onder de noemer ‘toeval’.

En zo kan ze nog een aantal voorbeelden noemen, waarin ze niet zichtbaar lijkt. Wat gek is, want ze heeft een eigen bedrijf waar het onmogelijk is niet zichtbaar te zijn, heeft jaren als voorzitter bij een vereniging gezeten en heeft geen moeite haar mening te geven.

Zichtbaar of niet

Het andere gekke is, ze zat er eigenlijk nooit zo mee, maar nu merkt ze dat het ene na het andere voorval in haar opborrelt en dat ze er last van heeft. Ze vraagt zich af wat zij dan blijkbaar doet in haar energie dat ze vergeten of niet gezien wordt. En nog een derde ‘gekke’: als ze dan een keer onverwacht wordt gezien, bijvoorbeeld door een dankbare klant die ineens met een bos bloemen voor de deur staat of een bestuurslid dat haar op een onverwacht moment in het zonnetje zet, dan kan ze daar totaal niet mee uit de voeten, zou ze liefst onder de grond willen verdwijnen.

Zie hier de ambivalentie van het verlangen om aan de ene kant zichtbaar te willen zijn en gezien te willen worden en aan de andere kant het je veilig en dus onzichtbaar willen voelen. Een erfenis uit het verleden, zo blijkt.

Overlevingsstrategie

Met het (h)erkennen dat ze niet langer vanuit een overlevingsmechanisme, maar vanuit haarZelf wil kunnen beslissen of ze zich wel of niet zichtbaar maakt, komt verdriet en pijn naar boven van toen, van ooit. Van een tijd waarin ze elke dag weer ruzie maakte met haar ouders, gefrustreerd tot op het bot dat ze haar (gedrag) niet begrepen. Ze uiteindelijk moegestreden onbewust de conclusie heeft getrokken dat wat ze ook deed of liet, het zinloos was. Want óf ze werd niet écht gezien óf ze werd gestraft voor haar (wanhopige) pogingen zichtbaar te zijn.

En daar ga je naar leven. Je trekt als het ware je energie meer naar binnen, waardoor je net niet zichtbaar genoeg leeft om écht gezien te worden. Word je dus vergeten bij een voorstelrondje of bij het uitserveren van het eten. En geeft complimenten krijgen een super ongemakkelijk gevoel.

Heling

Inzicht hierin geeft je ruimte, brengt verwarring, pijn, opluchting en opent mogelijkheden om dit deel te helen en te transformeren. In een tempo dat goed is voor jou. M.b.v praktische oefeningen en bijvoorbeeld systemisch werken (want ie-der-een heeft recht op haar eigen plek in het gezin) werken aan zichtbaar zijn zoals jíj dat voor je ziet.

PS1 Meer weten over leren ontvangen? Stuur me een berichtje en ik help je op weg!

PS2 Getriggerd door wat dat systemische werken dan inhoudt en hoe dat ook jou kan helpen? Mail of app me!