Een beetje doelloos voel ik me. Met m’n ziel onder mijn arm maar dan anders. Met voor vandaag slechts 1 ding op mijn to-do lijst, dat echt ‘moet’: zorgen voor een kakelverse blog voor jou. Het is een ‘moeten’ waar ik oké mee ben, omdat ik het graag doe: jou elke twee weken voorzien van tips, ervaringen en inzichten die je kunnen helpen om bewust voor jezelf te kiezen met als beloning rust, ontspanning en tijd voor jezelf.

Inspiratieloos en dan?

Maar ja, wat zich ook aandient, het is in ieder geval geen inspiratie. Die is foetsie. Mijn brein lijkt uitgeschakeld en mijn gevoel is onbestendig. Het is 10 oktober en da’s sowieso een dag waarop ik me altijd een beetje anders, wat verloren en ontheemd voel. Alweer 31 jaar geleden piepte mijn moeder op deze dag plots in haar slaap er zomaar tussenuit en werd ik als 18-jarige zó de volwassenheid ingekegeld. Het gekke is, dat ik er niet bewust mee bezig ben, maar dat het elk jaar weer ineens – beng – bovenkomt als ik begin oktober in de super een product uit de koeling pak met houdbaarheidsdatum 10/10.

Hoe heurt het?

Ik weet nooit zo goed, wat ik dan zou ‘moeten’ voelen: verdriet, dankbaarheid, omdat ik haar nog 18 jaar heb gekend, rouw, boosheid, niks? Ben ik nou in de war of niet in de war? En ga dan, praktisch als ik ben, over tot de orde van de dag op zoek naar het volgende product op mijn boodschappenlijstje. Niet dat het helemaal zo werkt, want ik weet inmiddels dat mijn systeem pas weer geheel rustig wordt, als 10/10 voorbij is. En dat is oké.

Het plan

Anyway: het plan is vanochtend meteen aan de slag te gaan met het blog, maar er gebeurt niks, nada, noppes. Wat doe je dan? Ik neem het besluit dat vandaag sowieso dat blog gaat komen, laat het in vertrouwen los en laat de dag aan me ontvouwen. Hoewel de weerberichten dramatisch zijn voor vandaag, schijnt bij ons volop de zon en nodigt mij uit de tuin in, waar ik twee emmers vol heerlijk, zoete appels en peren van onze bomen pluk. Cadeautjes uit eigen tuin, ik kan er enorm van genieten.

Vind ik eindelijk de rust om te starten in een boek dat al een paar weken op mij ligt te wachten. Opgekruld in het zonnigste hoekje van de tuin. En wat voor een boek en wat een mooie timing om juist vandaag hierin te beginnen. De keuze, leven in vrijheid van Edith Eva Eger. Inmiddels op pagina 214 moge duidelijk zijn, dat ik haar levensverhaal en wijze lessen verslind. Wat-een-verhaal. Edith Eger beschrijft haar oorlogsherinneringen, de impact en het besef van altijd een keuze hebben. Iets wat ik mijn klanten ook altijd meegeef.

Wijsheden

Een paar citaten uit het boek, die zó raak zijn en die ik je graag meegeef, omdat ze ook jou kunnen helpen. Kleine strenge waarschuwing vooraf, want ja, ik ken mijn klanten. Je gaat ze niet lezen als in ‘zie je wel, anderen hebben het veel zwaarder dan ik dus ik moet gewoon echt niet zo lopen miepen. Je kunt het ene leed niet met het andere leed vergelijken. Haal eruit, wat je steunt, waar je inzicht door krijgt en waardoor je gemakkelijker keuzes kunt maken.

‘’slachtoffer worden van’ komt van buitenaf, is iets wat je wordt aangedaan. ‘Slachtofferrol’ komt van binnenuit. Niemand kan van jou een slachtoffer maken, dat kan je alleen zelf. We worden niet een slachtoffer door wat er met ons gebeurt, maar doordat we ervoor kiezen om vast te houden aan onze slachtofferrol’.

alle verrukking kom van binnenuit’.

je hebt altijd een keuze: besteed je aandacht aan wat je bent verloren of aan wat je nog hebt?

door weg te lopen voor het verleden, voor mijn angst, kon ik geen vrijheid vinden.

de waarheid is dat we allemaal onplezierige ervaringen zullen hebben in ons leven. We zullen fouten maken, we zullen niet altijd krijgen wat we willen… Het probleem – en de basis van ons aanhoudende lijden – is de overtuiging dat pijn, fouten en teleurstellingen iets zeggen over wat we waard zijn. De overtuiging dat we de onprettige dingen in ons leven verdienen.

Is mijn blog ineens in een flow een feit, had ik het niet mooier kunnen verwoorden dan Edith Eger en herinner ik me plots mijn intentie, die ik vanochtend voor vandaag heb neergezet en opgeschreven in mijn journal: ‘genieten’.  En dat is precies wat ik vandaag heb gedaan.

PS Wil je ook afscheid nemen van die beperkende overtuigingen, ervaren dat ook jij altijd een keuze hebt en kun je hier hulp bij gebruiken? Neem contact met me op en dan maken we hier meteen een start mee in een gratis sessie.