‘Hoe dan?!’ vroeg ze zich af op mijn voorstel eens tijd in te plannen om niets te doen. Wat ze moest doen om ‘niets te doen’. Ik zie de paniekerigheid opkomen, de vertwijfeling toenemen en haar hersens kraken. Een reactie die vaker voorkomt in mijn praktijk, voor jou ook herkenbaar?

Ik kan me herinneren, dat in de tijd dat ik studeerde en ik voor een toetsweek echt met mijn neus in de boeken moest, ik wel 20 leukere dingen wist te verzinnen, die ik állemaal zou gaan doen, als de toetsweek eenmaal voorbij was. En als ik dan na de laatste toets thuiskwam en mijn tas neergooide, ik me met geen mogelijkheid nog 1 van die 20 leuke dingen wist te herinneren.

Met als gevolg dat ik dan balorig op de bank belandde, zonder mobiel (die bestond namelijk nog niet) en zonder afstandsbediening in mijn handen, want er was nog nauwelijks tv ’s middags (behalve Amerika’s langstlopende soapserie ‘as the world turns’. Ja, ik beken, mijn quilty pleasure toen). Me doodvervelend, omdat ik niet wist wat ik met mijn tijd aan moest.

Catootje en Jeroen vervelen zich… gelukkig

Is het eigenlijk wel zo erg, je vervelen? Ik kan me een mopje van Jan, Jans en kinderen herinneren (voor de jonkies onder ons: dat was dé strip waar je als kind wekelijks reikhalzend naar uitkeek, als je oma, moeder of tante de nieuwe Libelle binnenkreeg) waarin Jeroen en Catootje filosoferen over ‘dat de vakantie te snel voorbij gaat’. En dat als je je verveelt je vakantie heeeeel lang duurt, om vervolgens liggend op het gras op hun rug concluderen, dat ze zich enorm vervelen en dan gelukzalig verzuchten ‘gelukkig, dan duurt de vakantie nog lekker lang’.

Verveling is helend

Verveling na inspanning is een goed iets. Het geeft je lijf en je brein tijd om af te kicken van stress, tot rust te komen en op te laden met nieuwe energie. We zijn het alleen ergens verleerd om te niksen en het wordt ons ook moeilijk gemaakt in deze 24/7 maatschappij, waar altijd wel wat te doen is.

Schrijf het op en wees je ervan bewust

Praktisch kan het je helpen om al die leuke dingen die je kunt doen als je de tijd aan jezelf hebt, op te schrijven op het moment dat ze in je oppoppen. Dan is het uit je hoofd, wat rust geeft, want het staat genoteerd en je kunt het later terugvinden.

Een andere, belangrijke stap is eens te gaan zitten met dat onrustige gevoel dat het idee van ‘niets doen’ je geeft. Grote kans namelijk, dat je, net zoals ik had na een toetsweek, zo gewend bent om altijd in de actie-modus te staan, dat je brein en systeem in een soort staat van paniek belanden, als je alleen al de mogelijkheid overweegt om niets te gaan doen.

Nou, da’s lekker gezegd, Sas, maar hoe doe je dat dan dat ‘zitten’, als je elke seconde een interne drang voelt om op te staan en in beweging te komen?  

Oefening

  • Ga rustig en comfortabel zitten, beide voeten op de grond, ogen sluiten, geef je brein de opdracht je ademhaling te volgen. Brein blij, want het heeft iets te doen en jij blij, want nu kun je eens gaan voelen hoe het eigenlijk met je is, als je niets doet.
  • Voel eens, waar je ademhaling eigenlijk zit. Hoog in je borst, in je buik?
  • Hoe voelt je lijf, zit je goed op je zitbotjes, kun je voelen dat je voeten contact maken met de grond?
  • Kijk eens of het je lukt om een minuut of vijf te blijven zitten, ook als die interne onrust je in beweging wil zetten. Je laat de onrust zijn door rustig te blijven ademen. Je blijft weg van de onrust onderdrukken en blijft weg van het voeden van de onrust (dus geen aandacht aan besteden).
  • Je wordt als het ware een observator. Merk op, wat het met je doet, in je lijf, in je hoofd.

Als je het lastig vindt om hier bij te blijven, maak dan gratis gebruik van video 1 van de minicursus van gespannen naar ontspannen in hoofd en lijf om je te helpen bij de onrust te blijven.

Oké zijn met niets doen

Een paar weken later komt ze weer bij mij. Het uitvoeren van ‘niets doen’ was haar gemakkelijker afgegaan dan ze ooit had kunnen bedenken. Het mooiste inzicht wat haar hierbij geholpen had, was dat ze het mócht van zichzelf. Ze was er oké mee om niets te doen en er oké mee geweest, dat ze mogelijk eerst onrust zou ervaren.

Met als kers op de taart het heerlijke vooruitzicht dat ze binnenkort zelfs een heel weekend kan ‘nietsen’, omdat ze het huis dan helemaal voor zich alleen zal hebben.