Hoe moeilijk kan het zijn om goed antwoord te geven op de simpele vraag hoe ik het verschil in prijs kan bijbetalen?! Zucht, adem in, adem uit…

Wiskunde, serieus?

Trauma’s heb ik overgehouden aan de wiskundelessen van dhr B. Hartstikke aardige man (echt 😊), alleen wiskunde uitleggen, dat kon de beste man niet. In ieder geval niet aan mij. Nu ben ik ook meer talig dan een betatype, dus ik geef toe, er lag een uitdaging. Wat me het meest is bijgebleven, is dat wanneer ik het niet snapte, de leraar vroeg wat ik dan niet snapte. En daar ging het meteen mis, want dat kon ik niet zeggen. Ik snapte van het hele onderwerp niets en je kunt geen vraag stellen als je niet weet wat je zou kunnen vragen. Dan (hij rolde nog net niet met zijn ogen, en oh, wat voelde ik me dan dom) legde hij weer op pre-cies-de-zelfde-wij-ze de som uit, waardoor bij mij de overtuiging groeide, dat het echt aan mij lag, dat ik de materie niet snapte. Je begrijpt, dat dit de liefde voor wiskunde geen goed heeft gedaan.

Maar, en dit herken je wellicht, het heeft totaal geen zin om weer precies dezelfde uitleg te geven. Als deze de eerste keer niet aankomt, gaat-ie ook niet bij de 2e, 3e of 4e keer landen.

Andere aanvliegroute

Dus dan knikte ik maar braaf om vervolgens aan mijn vriendin, die briljant in wiskunde was, om uitleg te vragen en die het in een keer zo kon vertellen, dat de materie alsnog wel landde. Of, in ieder geval het pijnpunt blootlegde, waardoor ik kon doorvragen. Jaren heb ik gedacht dat dit kwam, omdat ze mijn vriendin was en meer geduld had. En ja, dat hielp zeker. Belangrijkste was, weet ik nu, dat ze een andere route van uitleggen aanvloog, waardoor mijn brein de stof ineens wel pakte.

Denken voor een ander (niet doen)

Terug naar mijn kabel. Ik heb een nieuw kabeltje nodig om mijn telefoon te kunnen opladen. Had er een besteld, maar die deed niet wat ie moest doen, namelijk mijn telefoon opladen. Gelukkig hoef ik niet eindeloos in de wacht bij de klantenservice, maar kan het tegenwoordig heel vlot (denk ik) via de whatsapp. Extra plus: het staat zwart op wit, dus het is heel gemakkelijk terug te lezen wat er eerder al besproken is. Zou je denken…

De start gaat vlot en het is meteen duidelijk: ik krijg gratis een nieuwe kabel en als ik nu een andere, duurdere wil, kan dat ook en betaal ik het verschil bij. Geen speld tussen te krijgen. Nou heb ik niet zo’n haast met die kabel en ik laat er een paar dagen tussen zitten, voordat ik de bestelling afrond en dus met een andere medewerker te maken krijg. Een leuke bijkomstigheid van mijn traagheid is, dat er die dag een actiemail van dit bedrijf in mijn inbox is gevallen, dat je 15% korting krijgt op alles. Ik ben Hollands genoeg om die korting te willen meepikken.

Aannames doen (ook geen goed idee)

Toen werd het blijkbaar ingewikkeld: kabel omwisselen voor andere kabel, die duurder is, en dan de korting over de meerprijs en mijn vraag hoe dit vorm te geven. Ik krijg antwoorden op vragen die ik niet gesteld heb en krijg geen antwoord op die ene, in mijn ogen simpele, vraag die ik wél gesteld heb (‘hoe kan ik betalen?’).

Onze berichtuitwisseling groeit, evenals mijn ergernis, temeer omdat, als de medewerker de eerdere berichten (het waren er wel 2. Excuus voor het enig sarcasme wat hier van afdruipt) had gelezen, het in mijn ogen meteen helder was geweest. En hier tuin ik in de ‘wiskunde-valkuil’. Ik doe namelijk de aanname dat 1) ze toch wel de eerdere berichtwisseling gelezen zal hebben (dat zou ik namelijk doen, maar ja, zij is mij niet en andersom) en erger nog de aanname dat 2) wat er staat toch voor iederéén helder is, net zoals voor mijn wiskundedocent al die hocuspocus-formules heel helder waren.

Wat dan wel? Hou het bij jezelf

Om te voorkomen, dat ik als een kloon van mijn wiskundedocent ga reageren, haal ik even rustig diep adem, zeg tegen mezelf dat ík waarschijnlijk niet duidelijk ben en begin opnieuw vanuit een andere aanvliegroute. Ik heb immers geen idee wat maakt dat ze de in mijn ogen simpele vraag, niet pakt. In het bericht neem ik haar aan de hand mee, stap voor stap en het werkt! Ik krijg niet alleen heel vlot het goede antwoord, de afwikkeling is prettig en ik hoef zelf bijna niets te doen behalve via een ‘Tikkie’ de meerprijs te voldoen. Hoe makkelijk kan het zijn.

Nou vind ik het te simpel gedacht dat het dus altijd aan jou ligt, wanneer jouw bericht niet ontvangen wordt zoals jij had bedoeld. Én, het zou zomaar kunnen, dat het vaker bij jou ligt dan je wellicht denkt of wilt toegeven.

Probeer het een volgende keer eens uit als je in een discussie dreigt te verzanden, omdat de ander maar niet lijkt te begrijpen wat jij bedoelt. Dat je dan de aanname doet, dat jíj niet duidelijk genoeg bent i.p.v. dat de ander te dom is om het te begrijpen. En dat je je verhaal dan nog een keer doet, maar dan in andere bewoordingen. En mind you: zonder rollende ogen 😉

Leuk als je met me deelt, hoe het gegaan is.