Sassense, lifecoach in bewustwording

MOE EN MET EEN VOL HOOFD DE WEEK INGAAN, EN DIT TERWIJL JE EEN RUSTIG, BIJTANK WEEKEND HAD ZONDER AFSPRAKEN…

Voor de buitenwacht heb je je leven goed op de rit: leuk huis, fijne baan, goede vrienden, happy met jezelf en je privéleven. Sporten, yoga en mindfulnessachtige oefeningen helpen je om uit je hoofd te komen en ‘te zakken in jezelf’. Je bent intelligent, no-nonsense, mondig, toegankelijk, goedlachs en je weet van aanpakken. Je voelt anderen goed aan.

Je weekenden zijn lekker gevuld met gezellige, sociale activiteiten. Je bent een graag geziene gast op verjaardagen en feestjes en je bent altijd bereid om een ander uit de brand te helpen.
Ook op je werk zijn ze blij met je. Je bent een loyale, hands-on medewerker en een gewaardeerde collega, die nooit ingewikkeld doet over extra werken of een klus overnemen als je daarmee een ander kunt helpen. Je bent blij met je energieke zelf, zegt ook altijd dat het goed met je gaat…toch? Of niet?

Van binnen ziet het plaatje er ietwat anders uit. Je hoofd zit (te) vol. Vermoeidheid, overbelasting en bovenal het eeuwige ‘altijd blijven lachen en vooral doorgaan’ buitelen over en door elkaar heen. De strijd tussen ‘niet miepen, want…’ en het gevoel van niet lekker in je vel zitten wordt met de dag erger. Je onderbuikgevoel vertelt je regelmatig iets anders dan je verstand, maar omdat je niet gewend bent om er naar te luisteren of omdat het te spannend voelt wat je intuïtie je influistert, ga je door op de manier zoals je gewend bent. Op mentale wilskracht dus, wat eigenlijk niet meer werkt, en zelfs tegen je begint te werken. Diep in je hart ben je gewoon niet gelukkig, maar je onderdrukt dit onbestemde gevoel. En gaat nog harder werken.

 ‘Je best doen’ betekent niet werken totdat je er bijna dood bij neervalt

Niemand die aan jou merkt dat je steeds harder vecht tegen dat continue gevoel van vermoeidheid. Dat je je meer en meer door de dagen heen sleept en de koek (bijna) op is. Je voelt dat veel dingen je eigenlijk teveel zijn. Een weekendje niksen is niet meer voldoende om op maandag opgeladen en uitgerust de week in te gaan. Je lijf lijkt op een piepende, oude wagen met zeurende pijntjes hier en pijntjes daar.  Je voelt steeds vaker weerstand tegen al die geplande gezellige activiteiten, ook al zijn het allemaal leuke dingen met leuke mensen…

Herken je deze?

  • dat je het liefst voor komend weekend (en eerlijk gezegd voor komende maand) alle afspraken zou willen cancelen om eens helemaal niets-te-hoeven. Je snakt naar bijtanken en je uitgerust voelen, maar ja…
  • dat je helemaal geen ‘ja’ had willen zeggen tegen je manager, toen ze vroeg of je komende maanden een dag extra wilt werken. Maar je hebt nou eenmaal ja gezegd. Dus duw je je eigen vermoeidheid maar weer weg (en ondertussen zit je vet te balen dat je weer geen ‘nee’ hebt durven zeggen)
  • dat je zoveel (keuze)stress kunt ervaren bij iets leuks als het uitzoeken van je zomervakantiebestemming dat je geeneens meer zin hebt om te gaan. Je kids willen A, je man wil B, en jij hebt slapeloze nachten waarin je zoekt naar een oplossing waar iedereen blij van wordt. Je vergeet daarbij (weer) he-le-maal om je af te vragen wat je zelf eigenlijk wilt
  • dat irritante duivelse stemmetje, dat moord en brand schreeuwt zodra je voor jezelf wilt kiezen en afspraken af wilt zeggen: ‘Niet doen! Dan zullen ‘ze’ je niet meer aardig vinden, ‘ze’ zullen je afwijzen en buitensluiten’. Dus ga je toch maar naar dat etentje en die verjaardag. Op je tandvlees (maar hé, geen hond die dat zal merken aan je…)
  • dat andere irritante stemmetje, dat alsmaar roept, dat je niet moet miepen: ‘Velen hebben het zoveel minder. Je hebt een fantastisch leven!’
  • dat je jezelf continu voorbij blijft lopen, overvraagt, overprikkelt en te weinig tijd gunt om te herstellen hiervan
  • een overladen hoofd, die te lang aanhoudende stress, het op je tenen lopen en die lichamelijke pijntjes… Je bent er werkelijk he-le-maal klaar mee.

When I accept myself, I free myself
from the burden and need to be accepted

Wat denk je dat er gebeurt als je hier niets aan doet? Als je doorgaat zoals het nu (in feite níet goed) gaat?
Als je jezelf voorbij blijft hollen, blijft overvragen door altijd klaar te staan voor een ander en blijft wegcijferen? Als je nog harder gaat werken om die vermoeidheid en weerstand te onderdrukken en je best doet alsof ‘alles oké’ is? Als je je wilskracht tot de laatste snik blijft inzetten om maar niet te hoeven voelen wat je écht voelt?

Dan komt het moment dat je alles uit je handen moet laten vallen. Dat je voor niemand meer iets kunt betekenen: niet voor je collega’s, niet voor je vrienden, niet voor je gezin en al helemaal niet voor jezelf. Het moment waarop je écht geen energie meer over hebt en alle afspraken wel moet afzeggen. Niet alleen dat ene weekend, maar de komende maanden. Omdat je opgebrand bent. Dan kost het je minstens een half jaar voordat je weer voorzichtig wat taken kunt oppakken.

Dat is waar je eigenlijk al een heel tijdje bang voor bent, toch, als je eerlijk bent?

Je gedachten geloven is killing

Je kunt het nu nog voorkomen. Je kunt nu actie nemen.

Hoe zou het zijn om alles wat je wilt te kunnen (blijven) doen én energie over te houden?
Jij wilt toch ook:

  • uitgerust wakker worden, zonder een gestrest gevoel en met een stil hoofd. Met zin in wat de dag je gaat brengen.
  • nee durven zeggen en voor jezelf opkomen, ‘gewoon’ omdat je weet dat je dat waard bent
  • eindelijk die knopen durven doorhakken
  • jezelf accepteren zoals je bent, met je ups én je downs
  • handelen vanuit wat voor jou goed voelt en niet meer per se vanuit waar je die ander mee zou kunnen behagen.

Kortom, eindelijk jezelf mogen zijn, blij zijn met jezelf, met energie voor de hele dag én avond, kunnen genieten van de dingen, in een evenwicht dat jou past!

Maakt je hart hiervan een sprongetje, gaat het dansen? Bij het beeld van een leven waarin je kiest voor wat jíj wilt, waarin jíj je grenzen bepaalt? Met als beloning rust, ruimte en tijd voor jóu?

JA! Het is tijd om in mezelf te investeren.

Saskia Bakker

Ben jij ook zo klaar met
al dat moeten?

DOWNLOAD 3 GRATIS TIPS

en zet je eerste stappen naar rust,
ont-moeten en genieten. Na aanmelden krijg je gelijk toegang tot het e-book.

LAATSTE BLOG

Loslaten, zo simpel als het klinkt, zo moeilijk vinden we het vaak

‘Als ik het nou toch eens kon loslaten, dan…’, is misschien wel een van de meest gehoorde verzuchtingen in mijn praktijk. Of het nu gaat om pijnstukken uit je verleden, die je blijven achtervolgen of hardnekkige gewoontes die je allang niet meer dienen en waar je maar niet los van komt. Het klinkt zo gemakkelijk ‘loslaten’, maar blijkt in de uitvoering vaak bere-ingewikkeld als het gaat om emoties en overtuigingen. Wat is dat toch?!

Lees meer

FACEBOOK

𝗛𝗼𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗲𝗿𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗲𝘁 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗻𝗲𝗺𝗲𝗻𝘀
zo halverwege eerste maand van het nieuwe jaar? Nog full focus of al(weer) aan het verslappen? En als je eerlijk bent, hoe groot achtte je de kans bij voorbaat dat je voornemen ging slagen? Eerlijk zijn he?!

Die kans achtte je niet zo groot, en dat begint al bij het feit dat het een voornemen is. Een voornemen is een besluit zonder actie en dus komt het niet van de grond. Er hangt niks aan vast en da’s lekker veilig, want als je voornemen dan niet lukt, kun je immers zeggen dat het slechts een voornemen was. Een voornemen is net zoiets als ‘dat je het gaat proberen’. Door het woord ‘proberen’ te gebruiken ben je je zelf al aan het indekken voor wanneer het niet lukt. Maar als je met deze energie start, sta je toch meteen met 2-0 achter?!

𝗛𝗲𝘁 𝗸𝗮𝗻 𝗼𝗼𝗸 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀
In plaats van een voornemen te maken, neem je deze keer een besluit. Een besluit leidt tot actie en actie geeft verandering. Dus: ‘ik val 5 kg af in een half jaar tijd, ik blok vanaf komende maandag elke week 2 uur in mijn agenda voor me-time, zodra het familieweekend ter sprake komt geef ik aan dat ik dit jaar niet in de feestcommissie zit.’. Dit werk, dus.

Waarom doen we dit dan vaak niet? Wat weerhoudt jou ervan om een besluit te nemen, een commitment aan te gaan? Omdat we dan angst voelen, angst om te falen: ‘wat als het me niet lukt om met mijn vingers uit die koektrommel te blijven, wat als ik in een me-time blok toch weer voor een ander klaarsta, ik me toch weer heb laten verleiden om zitting te nemen in de feestcommissie? Dan heb ik… gefaald!’. En falen, da’s wel een dingetje, dat willen we niet en dus omzeilen we dit door het te hebben over een voornemen of dat we het gaan proberen. En dat is oké, zoals alles oké is.

𝗙𝗮𝗹𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁: 𝗷𝗲 𝘄𝗶𝗻𝘁 𝗼𝗳 𝗷𝗲 𝗹𝗲𝗲𝗿𝘁
Dus van welk voornemen maak jij dit jaar een besluit? Welk commitment ga jij met jezelf aan? Met in je achterhoofd dat falen niet bestaat. Je wint of je leert. Klinkt lekker toch, haalt meteen de lading er af en het is nog waar ook.

Mocht je het toch lastig vinden om een besluit te nemen en je wilt wel graag een stap maken, dan spreek je met jezelf af dat je ‘een experiment gaat doen’ voor bijvoorbeeld drie weken. Je committeert je aan deze periode. En aan het eind evalueer je, hoe het is gegaan. Falen is uitgesloten (dat was het sowieso al, weet je nog?), want het was immers een experiment.

𝗛𝗼𝘂 𝗵𝗲𝘁 𝗵𝗮𝗮𝗹𝗯𝗮𝗮𝗿
Begin met iets wat je als ‘stretch’ ervaart: haalbaar, maar wel met inspanning. Dit kan op elk gebied zijn. Niet meteen 4x in de week sporten, maar 1 of 2 keer. Niet in een maand 4 kg kwijt willen zijn, maar 1 kg. Niet elke week 2 uur me-time, maar 2x per maand. Niet elke keer ‘nee’ zeggen tegen je manager, maar af en toe in niet te spannende situaties. Het gevoel van er een beetje buikpijn van krijgen, maar geen maagzweer.

Wat je hierbij helpt, is het op te schrijven en hardop uit te spreken. Dan wordt je besluit ‘echter’. Koop een leuk notitieblokje, doe ‘m in je tas en schrijf er elke succeservaring meteen in op. Mocht je een dip hebben, kan het terugbladeren in dit schriftje je helpen door te zetten.

𝗪𝗲𝗲𝘀 𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴𝘀𝗴𝗲𝘇𝗶𝗻𝗱
Dan op een avond pak je toch die koek (of 2, 3, 4), constateer je aan het eind van de week dat je niet hebt gesport, dat je ‘ja’ tegen je baas hebt gezegd, terwijl je een nee voelde, en is je me-time er de afgelopen maand ook bij ingeschoten. Einde verhaal, of niet? Nee, natuurlijk niet. Zoals hierboven al gezegd, het gaat niet om slagen of falen. Het gaat om bewustwording, je bent aan het leren, aan het experimenteren en onderzoeken.

Laat je me weten welk voornemen nu jouw besluit voor 2020 is?
... See MoreSee Less

View on Facebook

Hoe gaat jouw 2020 zijn? Laat je onbewuste spreken😃

Voor mij: popularity, success, health 😊 Ik reken het goed 💖
... See MoreSee Less

View on Facebook

Saskia Bakker

Ben jij ook zo klaar met al dat moeten?

DOWNLOAD 3 GRATIS TIPS

en zet je eerste stappen naar rust,
ont-moeten en genieten. Na aanmelden krijg je gelijk toegang tot het e-book.

LAATSTE BLOG

Loslaten, zo simpel als het klinkt, zo moeilijk vinden we het vaak

‘Als ik het nou toch eens kon loslaten, dan…’, is misschien wel een van de meest gehoorde verzuchtingen in mijn praktijk. Of het nu gaat om pijnstukken uit je verleden, die je blijven achtervolgen of hardnekkige gewoontes die je allang niet meer dienen en waar je maar niet los van komt. Het klinkt zo gemakkelijk ‘loslaten’, maar blijkt in de uitvoering vaak bere-ingewikkeld als het gaat om emoties en overtuigingen. Wat is dat toch?!

Lees meer

FACEBOOK

𝗛𝗼𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗲𝗿𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗲𝘁 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗻𝗲𝗺𝗲𝗻𝘀
zo halverwege eerste maand van het nieuwe jaar? Nog full focus of al(weer) aan het verslappen? En als je eerlijk bent, hoe groot achtte je de kans bij voorbaat dat je voornemen ging slagen? Eerlijk zijn he?!

Die kans achtte je niet zo groot, en dat begint al bij het feit dat het een voornemen is. Een voornemen is een besluit zonder actie en dus komt het niet van de grond. Er hangt niks aan vast en da’s lekker veilig, want als je voornemen dan niet lukt, kun je immers zeggen dat het slechts een voornemen was. Een voornemen is net zoiets als ‘dat je het gaat proberen’. Door het woord ‘proberen’ te gebruiken ben je je zelf al aan het indekken voor wanneer het niet lukt. Maar als je met deze energie start, sta je toch meteen met 2-0 achter?!

𝗛𝗲𝘁 𝗸𝗮𝗻 𝗼𝗼𝗸 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀
In plaats van een voornemen te maken, neem je deze keer een besluit. Een besluit leidt tot actie en actie geeft verandering. Dus: ‘ik val 5 kg af in een half jaar tijd, ik blok vanaf komende maandag elke week 2 uur in mijn agenda voor me-time, zodra het familieweekend ter sprake komt geef ik aan dat ik dit jaar niet in de feestcommissie zit.’. Dit werk, dus.

Waarom doen we dit dan vaak niet? Wat weerhoudt jou ervan om een besluit te nemen, een commitment aan te gaan? Omdat we dan angst voelen, angst om te falen: ‘wat als het me niet lukt om met mijn vingers uit die koektrommel te blijven, wat als ik in een me-time blok toch weer voor een ander klaarsta, ik me toch weer heb laten verleiden om zitting te nemen in de feestcommissie? Dan heb ik… gefaald!’. En falen, da’s wel een dingetje, dat willen we niet en dus omzeilen we dit door het te hebben over een voornemen of dat we het gaan proberen. En dat is oké, zoals alles oké is.

𝗙𝗮𝗹𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁: 𝗷𝗲 𝘄𝗶𝗻𝘁 𝗼𝗳 𝗷𝗲 𝗹𝗲𝗲𝗿𝘁
Dus van welk voornemen maak jij dit jaar een besluit? Welk commitment ga jij met jezelf aan? Met in je achterhoofd dat falen niet bestaat. Je wint of je leert. Klinkt lekker toch, haalt meteen de lading er af en het is nog waar ook.

Mocht je het toch lastig vinden om een besluit te nemen en je wilt wel graag een stap maken, dan spreek je met jezelf af dat je ‘een experiment gaat doen’ voor bijvoorbeeld drie weken. Je committeert je aan deze periode. En aan het eind evalueer je, hoe het is gegaan. Falen is uitgesloten (dat was het sowieso al, weet je nog?), want het was immers een experiment.

𝗛𝗼𝘂 𝗵𝗲𝘁 𝗵𝗮𝗮𝗹𝗯𝗮𝗮𝗿
Begin met iets wat je als ‘stretch’ ervaart: haalbaar, maar wel met inspanning. Dit kan op elk gebied zijn. Niet meteen 4x in de week sporten, maar 1 of 2 keer. Niet in een maand 4 kg kwijt willen zijn, maar 1 kg. Niet elke week 2 uur me-time, maar 2x per maand. Niet elke keer ‘nee’ zeggen tegen je manager, maar af en toe in niet te spannende situaties. Het gevoel van er een beetje buikpijn van krijgen, maar geen maagzweer.

Wat je hierbij helpt, is het op te schrijven en hardop uit te spreken. Dan wordt je besluit ‘echter’. Koop een leuk notitieblokje, doe ‘m in je tas en schrijf er elke succeservaring meteen in op. Mocht je een dip hebben, kan het terugbladeren in dit schriftje je helpen door te zetten.

𝗪𝗲𝗲𝘀 𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴𝘀𝗴𝗲𝘇𝗶𝗻𝗱
Dan op een avond pak je toch die koek (of 2, 3, 4), constateer je aan het eind van de week dat je niet hebt gesport, dat je ‘ja’ tegen je baas hebt gezegd, terwijl je een nee voelde, en is je me-time er de afgelopen maand ook bij ingeschoten. Einde verhaal, of niet? Nee, natuurlijk niet. Zoals hierboven al gezegd, het gaat niet om slagen of falen. Het gaat om bewustwording, je bent aan het leren, aan het experimenteren en onderzoeken.

Laat je me weten welk voornemen nu jouw besluit voor 2020 is?
... See MoreSee Less

View on Facebook

Hoe gaat jouw 2020 zijn? Laat je onbewuste spreken😃

Voor mij: popularity, success, health 😊 Ik reken het goed 💖
... See MoreSee Less

View on Facebook

Zij gingen je voor…

‘Totaal opgebrand was ik. Op mijn werk door te lang onder hoge stress en puur op adrenaline te werken. Ook thuis was de situatie niet zorgeloos. Ik negeerde mijn toenemende lichamelijke klachten. Thuis lag ik uitgeput op de bank, in de weekenden moest ik ‘bijslapen’. Ik durfde niet te zeggen dat ik me niet goed voelde en niemand die het merkte. Pas toen het zwart voor mijn ogen werd, stapte ik naar de huisarts, die aangaf: opgebrand.

De stap naar Saskia te gaan, is mijn redding geweest. Ze is warm, belangstellend, assertief, grappig en relativerend, maar bovenal een bijzondere healer. Ik was gewend om mijn zorgen en behoeften te onderdrukken, vertelde vooral vanuit mijn hoofd en met de nodige zelfkritiek over mijn situatie. Door een combinatie van lichaamswerk en gesprekken kwamen allerlei emoties vrij waar ik me niet bewust van was. Elke keer kwamen verrassende thema’s naar boven. Waarom vond ik dat ik alweer aan het werk kon terwijl ik eigenlijk nog ziek was? Waarom wilde ik altijd pleasen?

Ik blijk mijn (hoog)gevoeligheid onderdrukt te hebben. Ik leefde in mijn hoofd en verstopte me in werk. Tijdens het traject heb ik geleerd om voor mezelf (mijn ware ZELF) te kiezen. Mijn diepste wens om helemaal mezelf te mogen zijn bleek mijn hoofdthema. Na verloop van tijd kwam er ruimte voor vragen als: wie ben ik écht? Wat wil ik echt?’

‘Mijn leven draaide om werk en ik had geen balans meer tussen werk en privé. Heel veel dingen willen maar het niet kunnen. Dit moest veranderen. Ik heb heel erg geleerd om naar mezelf en mijn intuïtie te luisteren. Wat geeft mij energie en wat niet. Met maar een paar sessies achter de rug stonden de feestdagen al voor de deur (kerst en oud & nieuw). Waar ik voorheen zo tegen op kon zien (alle drukte en verplichtingen) was het nu iets waar ik echt van kon genieten. Nog steeds vol ongeloof doe ik stukje bij beetje weer wat leuke dingen waar ik voorheen de kracht niet had. Ik luister naar mijn lichaam als het niet gaat. Laat de onrust juist op me afkomen ipv het weg te drukken.


Ik voelde me fijn en veilig bij Saskia. Saskia is heerlijk nuchter en dat is iets wat voor mij belangrijk is. Soms mogen dingen even k** zijn maar ze helpt je heel erg om anders naar dingen te kijken. Waar ik voorheen heel negatief was zie ik nu in alles ook het mooie en positieve. Het voelt alsof ik weer rustig kan ademen en de positieve momenten staan veel hoger dan de negatieve. Als je zelf lekker in je vel zit krijg je dit ook terug’

Meer ervaringen van cliënten

Wil jij óók ont-moeten, ont-stressen en energie overhouden om de dingen te doen waar jíj blij van wordt?Vul je gegevens in, download direct het e-book en maak al vandaag gebruik van deze gouden tips.