Daar was-ie dan: het driedaagse businessevent van Veronique Prins. En zoals ik mijn laatste blog al schreef, mijn darmen waren terecht van slag, mijn hartslag piekte terecht en mijn ademhaling had wel degelijk een aanleiding om te stokken 😅 Door elkaar gehusseld, no more ‘getrut en gemuts’ excuses, zichtbaar(der) worden is een must als ik mijn droom wil waarmaken. En dus klom ik in de spreekwoordelijke pen, snoof ik de weinige kennis die ik heb van email-programma’s weer eens op en besloot ik dapper (heeeel dapper, vond ik) door de bibbers heen, om naar alle (oud-) ’Sassensers’ een berichtje te sturen (oké, nog een beetje veilig was het wel).

Lees meer